Pembolehubah dan ingatan Komputer

Data-data dalam komputer disimpan dalam ingatan komputer (RAM) sebagai kumpulan bit yang mempunyai nilai 0 atau 1.
Data dari RAM dipindahkan ke pemproses dan sebaliknya dalam gandaan 8 bit.
Setiap 8 bit membentuk 1 bait. Setiap 16 bit membentuk satu perkataan.
Pengkompil akan menyediakan ruangan dalam ingatan komputer untuk menyimpan pembolehubah yang diberikan dalam aturcara. Saiz ruangan tersebut bergantung kepada jenis data yang digunakan. Setiap pembolehubah tersebut disimpan mengikut alamat tertentu.
Pembolehubah ini mempunyai kedudukan dan alamatnya sendiri.
Pembolehubah yang menyimpan alamat sesuatu pembolehubah lain dipanggil penuding.

Mengesan Kedudukan Pembolehubah dan Pembolehubah Penuding

Simbol & dan nama pembolehubah digunakan bersama bagi memaparkan alamat pembolehubah.
Alamat pembolehubah dipaparkan dalam bentuk perenambelasan (kod format %X).
Nilai alamat pembolehubah x berubah jika aturcara dilaksanakan pada komputer yang berlainan atau pada masa yang berlainan.
Saiz ruangan yang diperuntukan bagi setiap pembolehubah boleh dipaparkan dengan menggunakan fungsi sizeof().
Pembolehubah yang digunakan untuk menyimpan alamat pembolehubah lain dipanggil sebagai penuding. Simbol * digunakan semasa pengisytiharan penuding.

int x = 10; int *px;

Dalam aturcara di atas, x ialah pembolehubah jenis integer sementara px ialah pembolehubah penuding kepada alamat yang menyimpan data x.
Kandungan bagi px ialah alamat ingatan bagi pembolehubah x.

Panggil Fungsi Melalui Rujukan

Kebanyakan fungsi dipanggil melalui nilai dengan menggunakan arahan return. Arahan ini akan memulangkan nilai dari fungsi ke pemanggil fungsi tersebut.
Walau bagaimanapun, banyak fungsi memerlukan keupayaan menyunting satu atau lebih pembolehubah pada pemanggil, atau menghantar penuding ke pada objek data yang besar, maka panggilan melalui rujukan adalah lebih berkesan. Penggunaan penuding sebagai argument fungsi membolehkan data-data dikemaskini secara berkesan di dalam fungsi.

Kegunaan Penuding dalam Rentetan

Penuding digunakan dengan meluas untuk tujuan pengubahsuai terutamanya dalam rentetan.
Berikut beberapa contoh penggunaan penuding dalam rentetan.

Menukarkan rentetan nptr kepada double endptr iaitu mengisytiharkan endptr menyimpan alamat kepada satu pembolehubah yang juga menyimpan alamat satu pembolehubah biasa
Penggunaan strcmp dan strncmp
Mencari keujudaan pertama aksara c dalam rentetan s. Jika ditemui, pulangkan nilai penuding yang merujuki aksara tersebut dalam rentetan s. Jika tidak wujud, pulangkan NULL.
Menentukan dan memulangkan panjang 'segment' pertama rentetan s1 yang mengandungi aksara yang tak wujud dalam s2.
Menentukan dan memulangkan panjang segment pertama rentetan s1 yang mengandungi hanya aksara yang wujud dalam s2.
Mencari keujudan pertama dalam rentetan s1 mana-mana aksara yang terdapat dalam rentetan s2. Jika aksara tersebut wujud dalam s2, maka penuding yang merujuki aksara tersebut dalam rentetan s1 akan dikembalikan. Jika tidak wujud, nilai NULL akan dikembalikan.
Mencari kewujudan terakhir c dalam rentetan s. Jika dijumpai, penuding kepada c dalam rentetan s akan dipulangkan. Jika tak wujud, nilai NULL dikembalikan.

HAK CIPTA TERPELIHARA